In een artikel in het Archievenblad van november stond het weer: Het gemeentearchief Den Haag was volgens prof. dr. Eric Ketelaar de eerste die de mogelijkheid bood om commentaar te geven op de foto's in hun beeldbank. >Ere wie ere toekomt, maar ik slaag er niet in om te achterhalen wanneer het Haags gemeentearchief die service is begonnen. >Ik weet wel wanneer het Regionaal Archief Tilburg (toen nog Regionaal Historisch...  Read more...

In een artikel in het Archievenblad van november stond het weer: Het gemeentearchief Den Haag was volgens prof. dr. Eric Ketelaar de eerste die de mogelijkheid bood om commentaar te geven op de foto's in hun beeldbank. >Ere wie ere toekomt, maar ik slaag er niet in om te achterhalen wanneer het Haags gemeentearchief die service is begonnen. >Ik weet wel wanneer het Regionaal Archief Tilburg (toen nog Regionaal Historisch...

Een paar daagjes terug had ik het over een soort van terminologische kloof tussen archivarissen en hun klanten. In de tussentijd ben ik iedere dag wel woorden tegengekomen die ik voor het gemak maar even als verkeerd bestempel. Koploper en schijnbaar onuitroeibaar is het woord beeldbank.

Tijdens een usabilitytest bleek keer op keer dat het woord beeldbank niet werkt voor mensen die naar foto's of plaatjes zoeken. Beelden staan namelijk in een park, een museum of midden op een plein, maar zitten zeker niet in een bank. En foto's vind je er al helemaal niet!

Je kunt je beeldbank nog zo mooi aanprijzen; als je klant een foto zoekt, zal hij je beeldbank desondanks vaak links laten liggen.

Dat een beeldbank beeldbank heet, heeft te maken met ons. Want in een beeldbank zit immers méér dan alleen foto's. De bank - een geforceerde Nederlandse aanduiding voor database, denk ik - bevat namelijk vaak ook prenten, kaarten en meer van dat fraais. Het woord fotodatabase zou dus niet de hele lading dekken. En dat kan natuurlijk niet.

Maar ja, wat hebben onze websitebezoekers daarmee te maken hè, met onze drang naar volledigheid en juistheid? Niet zo veel eigenlijk...

We gaan de klant niet kunnen overtuigen van de juistheid van ons begrip beeldbank. Mijn voorstel is dus om het begrip maar te vervangen door fotobank of fotodatabase of iets anders met in ieder geval het woord foto erin.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Vanaf vandaag ga ik dus extra sterk letten op mijn eigen woordgebruik. De beeldbank is dood, leve de fotobank!

Plaatje

Ik blog vandaag meer over Twitter dan ik twitter, geloof ik.

Anyhow, ik kreeg bericht dat ene archief mijn tweets besloot te gaan volgen. Deze entiteit twittert naar gelang ons Nationaal Archief nieuws vrijgeeft, heeft als avatar een snippet van het logo van het Nationaal Archief en geeft als website in z'n profiel zelfs www.nationaalarchief.nl op.

Was onze nationale archiefinstelling corporate twitteraar geworden? Mijn twitterende contactpersoon aldaar, Petra, wist echter van niets, maar ze zou eens navragen hoe het zat, als het al goed zat.

"Archief" heeft blijkbaar een innige band met twitteraar archieven, die op zijn beurt tweets genereert op basis van diverse - naar ik aanneem - rss-feeds. Ik zie onder andere nieuws vanaf mijn eigen blog, vanaf enkele archiefnieuwswebsites en vanaf enkele biblioblogs.

Da's lekker makkelijk twitteren zo! Ik moet alles zelf intypen... Als website wordt in het profiel van "archieven" trouwens die van Archief.Startpunt genoemd. Niet goed overigens, want de url werkt niet eens.

Door zowel "archief" als "archieven" wordt nog een ándere twitteraar gevolgd, namelijk hatchvacatures. En dan kom je vanzelf bij Hatch Search Talent terecht, een bedrijf dat doet in werving en selectie van informatieprofessionals.

Het lijkt er dus op dat een aantal bedrijven op een wat eenvoudige manier extra aandacht voor hun websites en/of diensten probeert te krijgen. Of in ieder geval alvast dacht maar een aantal handige twitternamen vast te leggen, voordat archivarissen en archiefdiensten zelf daar aan toe zijn. Prima hoor...

Ik zal na een poosje nog eens kijken hoeveel volgers ze hebben! ;-)

--Sherlock

Plaatje

Ik ben nu een klein maandje met Twitter onderweg, zit zo rond de 50 tweets, ik volg een paar mensen, er zijn zelfs nog meer mensen die mij volgen... dus het leek me tijd voor een evaluatieve tussenstop: wat heb ik aan Twitter?

Omdat dit blog ook een beetje mijn persoonlijke onderwijsleerverslag is - ken je dat nog van vroeger? - typ ik het hier maar in. Voor de meesten zal deze post niks nieuws bevatten, maar voor een archivaris vast nog wel.

Ik moet dingen namelijk altijd zelf uitproberen. Ik kan er ook wel over lezen bij anderen, maar ja... Als ik zelf met iets aanpruts, dan ga ik voelen wat ik eraan heb. En dat helpt me dan weer om naar anderen toe enthousiast over te komen! ;-)

Maar goed, Twitter dus.

Ik volg een drietal collega's (Petra, Tim en Tom) en allemaal posten ze per dag wel enkele tweets. Ik merk dat Twitter in ieder geval handig is om te laten weten waar je zoal mee bezig bent. En tja, daar was het natuurlijk voor bedoeld...

Dat het soms gaat over stofzuigen, da's leuk. Een enkeling wil daar nog wel op reageren. Goed voor de sociale contacten onder professionals, zal ik maar zeggen.

Maar voor mij inhoudelijk interessanter zijn de functionele reacties op mekaars tweets. Over het werk dus, kennisuitwisseling zelfs, attenderingen enzovoort. Zeker als anderen op de soort van conversatie inhaken.

Oké, mooi. Dus ik heb al een paar voordelen voor twitterende archivarissen ervaren. Netwerken, delen, attenderen. Ik voel wel iets voor dat getwitter! :-)

Of Twitter daarnaast ook nog van nut kan zijn richting klanten, dat weet ik nu zo net nog niet.

Ik vermoed dat het naast bijvoorbeeld rss-feeds een ander kanaal voor informatie en communicatie kan zijn, maar dan interactiever. Mensen zullen makkelijk de tweets van hun contacten volgen en zo jouw archiefnieuws tegenkomen en er mogelijk op reageren. Het Brooklyn Museum - wie anders? - heeft op die fiets al meer dan 1.000 volgers van haar tweets!

Ik vraag me wel af hoe je dat allemaal bijhoudt na verloop van tijd. Ik heb express nog maar een paar mensen die ik volg. Binnenkort zal ik er eens een paar mensen uit m'n biebnetwerk bijzetten, die mij ook al volgen. Maar ja, als ik zo eens gluur naar hun tweets... Ik krijg het nog druk! ;-)

Plaatje

Onder die titel schreef collega Luud al een berichtje op z'n blog en toevallig dat ik al in de planning had staan om 's avonds ook wat kiekjes te maken.

Hierboven het resultaat, wat maar weer bewijst dat ik met een 1.3 megapixel camera op m'n oude Nokia in de avonduren echt niet genoeg kwaliteit in huis heb om er iets fatsoenlijks van te maken... ;-)

Via Slide is er dus nog best wat artistieks van te fabriceren, maar zoals je op Flickr kunt zien, zijn de originele foto's geen draad beter.

De foto's zijn trouwens genomen vanaf het balkon aan de achterkant van m'n appartement.

En Luud, die 25e november 2005? Toen was ik dus mooi onderweg... En dat was ik een hele tijd die dag!

Tijdens het symposium Nationaal Archief joins Flickr The Commons ontmoette ik Mettina Veenstra, die deel uitmaakte van het panel van deskundigen. Zij werkte vanuit het Telematica Instituut mee aan een interessant onderzoek naar de effectiviteit van tags waar het gaat om ontsluiten, zoeken en vinden van video's.

Het onderzoek concentreerde zich op de educatieve filmpjeswebsite Teleblik, een website met actuele en historische bronnen uit de archieven van de publieke omroepen en het Polygoon Journaal, online beschikbaar voor het onderwijs.

Download het rapport hier

De samenvatting:

In this article we report on a study that explores the contribution of social tags, professional metadata and automatically generated metadata to the retrieval process. In the tagging phase of the study, 194 participants tagged a total of 115 educational videos. In the search phase, 140 participants searched the video collection for answers to eight questions.

The results show that, in the current context, social tags yield an effective retrieval process, whereas automatically-generated metadata do not. In this study we have found some evidence for the claim that social tagging is effective, because in the retrieval process the same terminology is used as in the process of assigning metadata.

Het is vooral die laatste zin hè? Voor een simpele ziel als mijzelf vertaald staat er dus: "Klanten zoeken op hele andere woordjes dan jullie toekennen, sufferds!"

In de conclusies komt het rapport hier in een duidelijke zin op terug:

The results show that social tags result in an equally effective if not more effective search process than professionally-generated or automatically-generated metadata.

I rest my case. Taggen moet! En gelukkig gaan we daar op het BHIC ook echt mee aan de slag.

Want wij hebben er letterlijk niet de goede woorden voor...

Plaatje

Tja, niet tot iemands verrassing trekt Google de stekker uit Lively. En dat met ingang van het nieuwe jaar.

Niet alles wat de grote G aanraakt verandert dus in goud, maar daar zijn experimenten dan ook voor bedoeld!

Persoonlijk denk ik dat Lively veel in zich had om een succes te zijn, maar nog te veel om een mislukking te worden.

Ach ja, het scheelt weer een profiel!

Hmmm... Eens kijken hoe m'n kamertje er inmiddels bijstaat:



Nou, er is alleen een of andere ketel met toverdrank bijgekomen. Vast ook een experiment! ;-)

Zo ben ik al een tijdje, ongevraagd en later zelfs gevraagd, aan het nadenken over hoe de digitale dienstverlening binnen onze archiefdienst verbeterd kan worden. De resultaten van dit nadenken worden steeds concreter en merkbaarder, ook voor collega's.

Al die dingen die digitaal tot ons komen, al die dingen daar moeten we iets mee. E-mails met vragen, opmerkingen en klachten, en bestellingen van genealogische aktes, vragen, en reacties op verhalen en foto's via de verschillende forums, en natuurlijk reacties op de foto's in onze fotobank.

En recentelijk zijn daar reacties via Flickr bijgekomen, nog even los van alles wat we voor de toekomst al voorzien dat daar nog eens extra bijkomt. Zo ben ik voorzichtig begonnen met het opstarten van een chatproject. Niet alleen voor medewerkers dit keer, maar richting de klant.

Al die dingen komen langs verschillende wegen op verschillende plekken in onze organisatie terecht. Dat kan zeker efficiënter en dat moet vooral ook effectiever. We zullen dus werkprocessen veranderen, taken concentreren en structureren, inkomende berichten, reacties enzovoort slimmer reguleren.

Aparte e-mailadressen waarmee dingen meteen bij de goede personen komen, manieren van werken die bij al die personen bekend en voor al die personen helder zijn. Dat soort dingen dus, maar da's nog niet alles....

...want buiten al dit organisatorische gedoe is er nog een veel belangrijker en spannender iets: klantbenadering.

Wanneer reageer je en wanneer niet? Hoe geef je een e-mail vorm, anders dan een reactie op een forum? Hoe formeel of informeel word je dan? Hoe stel je jezelf op een forum op? Als een van alle leden of als de autoriteit? Hoe ver ga je met antwoorden en bijvoorbeeld het doen van onderzoek? Wat wil een klant, wat vraagt een klant en wat verwacht een klant? Heeft iedere klant vandaag de dag eigenlijk nog wel een vraag? Hoe kom je daarachter en hoe ga je daarmee om? Wanneer is een klant tevreden en hoe bind je de klant aan je? Een vak apart!

Met nieuwe ontwikkelingen op het BHIC en rond mezelf en m'n team in het vooruitzicht, denk ik dat ik hier nog wel eens op terug zal komen.

Maar goed, in essentie blijven we hetzelfde doen, in wezen zijn we ongelofelijk aan het veranderen. Andere klanten en andere wegen. Dus ook een andere klantbenadering.

En dan zie je ineens een berichtje op het forum van de lokale pagina van Grave:

ik mis je en wou even bij praten

Waar zo'n forum al niet goed voor is! :-)

Een mooi berichtje om morgen enig denken om te zetten in handelen.

Plaatje

Werd op mijn vorige bericht nog gereageerd met de opmerking dat we met de studiedag Archief 2.0 en het beschikbaarstellen van video's van de presentaties een standaard hebben gezet, daarna kreeg ik al meteen een e-mail vanuit de research blog van Beelden voor de Toekomst! ;-)

Via hun laatste bericht kom je uit bij een verslag van het afgelopen symposium, bij foto's op Flickr, slides op SlideShare en video's op Google Video van de presentaties van Judith Moortgat (Nationaal Archief) en Fiona Romeo (National Maritime Museum).

Dus ja, waarom zou ik dan nog steeds in de stress zitten omdat ik m'n aantekeningen maar niet krijg uitgewerkt hè? Niet dus. Scheelt weer!

(En het is ook fijn voor m'n afwezige, maar wel nieuwsgierige collega's.)

Plaatje

Eerder kon je m'n slides al bewonderen, maar nog veul en veul leuker: deze morgen is dan ook het filmpje beschikbaar gekomen:

Archief 2.0
Web 2.0 lijkt dé online buzz van het moment te zijn: miljoenen hits in Google, maar nergens een makkelijke uitleg. Wat is het? Waar komt het vandaan? Wat kun je ermee? En nog belangrijker: wat moeten we als archivarissen en als archiefdiensten met dat web 2.0? Een archief 2.0??

Een voorbeeld dat zó moeilijk lijkt, dat het vanzelf makkelijk wordt, laat uiteindelijk een eerste glimp zien van hoe wij als archivarissen in kunnen spelen op nieuwe internetontwikkelingen. En hoe anders archiefbezoekers dat wel vóór ons doen!